Baba Pünhan. Yalan çeyniyə - çeyniyə
YALAN ÇEYNİYƏ-ÇEYNİYƏ
Yalan sözü at ağzına, dolan
çeyniyə-çeyniyə,
Tüpür acı həqiqətə, yalan çeyniyə-çeyniyə.
Tutub zəif damarımı, alıbdır
ixtiyarımı,
Qoyub gözəl diyarımı talan çeyniyə-çeyniyə.
Silib-süpürdü düzləri, yeyib qutardı
bizləri,
O yan çeyniyə-çeyniyə, bu yan çeyniyə-çeyniyə.
Bu ölkənin harınları doyunca ölmə
eşşəyim,
Qoşul mənə vəkil seçək, saman çeyniyə-çeyniyə.
Baxıb ətə marıtdıyır, corabların
yamatdıyır,
Az-TV-də şaqatdıyır, banan çeyniyə-çeyniyə,
Amerkanın tüpürdüyün, məqam tapıb at
ağzına,
Fəxarət ilə barmağa dolan çeyniyə-çeyniyə.
Görüb bizi yeyinnəyib, ipin ucun
düyünnəyib,
Bu torpağı peyinnəyib, İvan çeyniyə-çeyniyə.
Qoyun da inkişafdadı, çoban da
inkişafdadı,
Qoyun göyşüyə-göyşüyə, çoban çeyniyə-çeyniyə.
Ata uzaq "kray"dadı, ana uçub
Dubaydadı,
Tifillər ahu-vaydadı, güman çeyniyə-çeyniyə..
Necö deyim ki, çeynəmə, ayıbdı tulla
saqqızı,
Əkər çalıbsa laylayın, anan çeyniyə-çeyniyə.
Ötən zamanla düşmanam, gələn Zamana
qurbanam,
Zamanlar içrə pünhanam, yaman çeyniyə-çeyniyə.
Əgər ömür vəfa qıla, ölüncə çeynərəm
səni,
Desinlər öldü Pünhana, ilan çeyniyə-çeyniyə.
22 aprel, 2000
ÇILPAQ DİZİMİZDƏN
Seçdiklərimiz fəndlə seçilmiş
özümüzdən,
Ondandı ki, bivecləri qaçmış gözümüzdən.
Zahirlərimiz bəllidi parlaq
boyamızdan,
Batinlərimiz yubkadakı razrezimizdən.
hər atdığımız addım əgər bir yalan
isə,
Bir gün qara torpaq bezəcəkdir izimizdən.
Ey körpələriynən gəzib iş axtaran,
afət!
Bizlərdə hər iş asılıdır çılpaq dizimizdən.
Bu, milli hərislik ilə göz onda doyar
ki,
Hazırlana tabut bizə mənsəb işimizdən.
Çoxüzlü fiqurlarla dolu həndəsəyik
biz,
Yüz cür teorem yazmaq olar hər üzümüzdən.
Əsdikcə bu torpağa külək Kərbübəladan,
Sərkərdələr hasil olacaq "aciz"imizdən..
Fironluq ilə xalqa xeyir gəlməz,
əzizim,
heç vaxt özümüzdən, nə də ki, varisimizdən.
Yozsan da deyilmişləri min bir yerə,
Pünhan,
haqdan savayı heç nə alınmaz sözümüzdən.
12 may, 2000
YADIMDAN ÇIXIB
Millətimin halı yadımdan çıxıb,
Qəm oxuyan valı yadımdan çıxıb.
Yaxşı güzaranlısı dövrəmdədi,
Fağırı, hambalı yadımdan çıxıb.
Bağlı Qobustanda günahsızların,
Zənciri, qandalı yadımdan çıxıb.
Türkü ərəb musiqisin dinlərəm,
Tarımın üzzalı yadımdan çıxıb.
Qızlarımız uydu göbək rəqsinə,
Ay nənə "Vağzal"ı yadımdan çıxıb.
"Polka"ları indi "banan"lar tutub,
Bağdakı şaftalı yadımdan çıxıb.
"Boka" bizimçün elə bir iz qoyub,
hacbabanın xalı yadımdan çıxıb.
"Yevromid"ə ta qoşulandan bəri,
Azəri siqnalı yadımdan çıxıb.
Kəsmə şikəstə oxuyun ağlayım,
Çünki şikəst halı yadımdan çıxıb.
Göz yaşımı silməyə yoxdur əlim,
Sanma ki, dəsmal yadımdan çıxıb.
Nəslim üçün çox qabağı görmüşəm,
Çox qabağın dalı yadımdan çıxıb.
Göydə Əliynən vuruşan İblisin,
Yerdəki timsalı yadımdan çıxıb.
Pünhan, hədəf etdiyin insanların,
Sonrakı əhvalı yadımdan çıxıb.
4 iyul, 2000
GƏLSƏ QİYAMƏT, AY ATA
Nə yaman eyləmisən rüşvətə adət, ay
ata,
Yıxacaq evmizi bir gün bu cinayət, ay ata.
Sənə mənsəb verilibsə, o deməkdirmi
məgər,
Tikəsən nəslinə hər yerdə imarət, ay ata.
Əməlinlə məni rüsvayi-cahan eyləmisən,
Çəkirəm dostlar arasında xəcalət, ay ata.
Sənin ekrandakı yaltaqlığın üzmüş
anamı,
Ona rişxənd eləyir külli-cəmaət, ay ata.
Salmısan zindana yüzlərlə günahsızları
sən,
Onların qarğışı qoymaz bizi rahət, ay ata.
Gəmiçi öz gəmisində sənə yer verdi
fəqət,
Gəmisin istədin ondan, bu xəyanət, ay ata.
hara getsən son ümidün yenə Allah
olacaq,
Tövbə qıl, gəl namaza eylə ibadət, ay ata.
Xəlqdən pünhan olan sərvəti qaytar
xalqa,
Macalın olmayacaq gəlsə qiyamət, ay ata.
16 sentyabr 2000
MÜSTƏQİL OLMUŞLARIQ
Kim nə çalsa çırtma vurmaqçün təbil
olmuşlarıq,
Sivri dırnaqlar içində müstəqil olmuşlarıq.
Biz nə qaçqın, biz nə köçgün, biz nə
sərgərdanlarıq,
Biz gədanı şah görüb, dərddən səfil olmuşlarıq.
Siz girəndə bir qoşa zənbil ilə hər
gün evə,
Bizsə boş ciblərlə arvaddan xəcil olmuşlarıq.
Pambıq ilə baş kəsəndə söylədim kimsiz
- dedi,
Lənətullahi - Yezidlə bir nəsil olmuşlarıq.
Siz paradan doymayan bir naşükür
məxluqsunuz,
Biz parasızlıqdan illərlə zəlil olmuşlarıq.
Baxma gəl ümmid dolu gözlərlə, ey
xəlqim, mənə
Guya bilmirsən nə yollarnan vəkil olmuşlarıq?
Əcnəbini əllər üstə gəzdirib fəxr
eylərik,
Doğmaya əl tutmağa gəldikdə şil olmuşlarıq.
Bizlərə Pünhan əgər harın deyərsə
haqqı var,
Çünki biz hər yerdə bu adnan dəlil olmuşlarıq.
9 iyul, 2000
YAXŞIDI Kİ, YAXŞIDI
Üz yumuşaq, ar ilə qeyrət zəif,
Bərk canımız yaxşıdı ki, yaxşıdı.
Cəmisi səkkizcə rayon satmışıq,
Vicdanımız yaxşıdı ki, yaxşıdı.
Azad olan çöldə çörək tapmayır,
Zindanımız yaxşıdı ki, yaxşıdı.
Qız soyunur yubkanı oğlan geyir,
Dövranımız yaxşıdı ki, yaxşıdı.
İndi də qırxır bizi türk berberi,
Qırxanımız yaxşıdı ki, yaxşıdı.
Qorxanımız çoxdu efirdən bizim,
Orxanımız yaxşıdı ki, yaxşıdı.
İllər ilə "Qulp"a mübariz çıxan,
Oğlanımız yaxşıdı ki, yaxşıdı.
Özgə yanından bizə təhlükə var,
Öz yanımız yaxşıdı ki, yaxşıdı.
Aşkarımız cümlə biabırçılıq,
Pünhanımız yaxşıdı ki, yaxşıdı.
18 iyun, 2000
SULTANIMIZDAN BEZMİŞİK
Qalmışıq evsiz-eşiksiz canımızdan
bezmişik,
Üzmüşük torpaqdan əl, ünvanımızdan bezmişik.
Onki il diz qatlayıb yorğana sadiq
qalmışıq,
İndi dizlər duzlanıb yorğanımızdan bezmişik.
Ta ki, ekranlarda lüt-üryanlara
öyrəşmişik,
Biz hicab ilə gəzən cananımızdan bezmişik.
At bizi zindanə ki, zindan "payok"suz
olmayır,
Bir "payok" tək paylanan şirvanımızdan bezmşpik.
İqtidarın ömrünü sistem yoluynan
artıra,
Qan çıxardıb, qan vuran üsyanımızdan bezmişik.
Biz qəmin sultanı ikən qəm olub sultan
bizə,
Qəddimizdən şam tutan sultanımızdan bezmişik.
Sorma, Pünhan, neyçün hərdən pul üçün
alçalmışıq,
Ehtiyac üstün gəlib vicdanımızdan bezmişik.
31 may, 2000
NO... OLUB ALA?!
Qatmısan sən gənə də malı mala,
no..olub ala?
Qazıyırsan ayağım altda çala, no.. .olub ala?
Bağı verdim, öyü verdim ki, sənə əl
çəkəsən,
Qoymadın heç mənə bir metrə qala, no.. .olub ala?
Neçə ildir ki, imarətlə ticarətdir
işin,
Getmisən sən qabağa, mən də dala, no.. .olub ala?
Xəzərə çəkdin hasar, ruhuma qoydun
gömürük,
Özün üzdün, məni saldın kanala, no.. .olub ala?
Dövri-zastoyda sən idin demə bar-bar
bağıran,
hər qoyundan azı beş-altı bala, no.. .olub ala?
Gah atı, gah nalı, kah mıxı
tərifləmisən,
Vurmusan gah mıxa, gah nala, no.. .olub ala?
Qız-gəlin orda - əsirlikdə qalıb
ermənidə,
Gətirirsən öyüvə kündə "xala", no...olub ala?
İçəri şəhrimizin hər daşı bir
tarixdir,
Çəkmisən tarixə importnu mala, no...olub ala?
Qərbdən şərqə kimi hər yeri zəbt
eyləmisən,
Keçmisən indi cənubdan şimala, no...olub ala?
Nə əcəb "Qız qalası"ndan xəbərin yoxdu
sənin,
Al onu, sal adına, qoyma qala, no.. .olub ala?
Zamanın sahibi, Pünhan, bizi bir gün
tutacaq,
Çəkəcək hammızı sorğu-suala, no.. .olub ala?
21 iyun, 2000
DƏYİŞSƏK, ƏGƏR
ÜNVANIMIZI
Deyirəm ya soyunub göstərək
üryanımızı,
Ya da ki, dar geyinib pırtdadaq hər yanımızı.
Bakının hər küçəsi sanki bir arvad
hamamı,
Belə təmsil edirik ki, Azərbaycanımızı.
Bizə türkün gözü artıqdı, biz hazır
"dönər"ik,
Sonra türkün sözü, peşkəş edərik canımızı.
Düzələrmi görəsən halı bu
şirvanlıların,
Təzə pasportda dəyişsək əgər ünvanımızı.
harda bir came yapır tez ora dürtür
"hoca"sın
Ki, İmamdan ayırıb döndərə imanımızı.
Edərəm canımı qurban mən o cərraha ki,
o,
Bıçağı ilə kəsib doğraya vicdanımızı.
Bu şəhid Azərbaycanımızı dəfn eləyib,
Qara torpaqlar ilə vermişik ehsanımızı.
Milli Məclisdəki ustullara bizlər
düzülüb,
Ora biz düşsək əgər, deşsin o biz yanımızı.
Dedilər ki, Baba Pünhan yenə meydan
sulayır,
Sulayır ki, tozanaq tutmasın ekranımızı.
16 sentyabr, 2000
BİLMƏDİM SƏN BİLMİSƏN
Mən sənə biganə qaldım, bilmədim sən
bilmisən,
Ey əsir qız, toy da çaldım, bilmədim sən bilmisən.
Sən düşən gündən əsir mən də köç etdim
Baküyə,
Bağçalı-bağlı ev aldım, bilmədim sən bilmisən.
Mən sənin qarşında görsənsəm də bir
alçaq kimi,
Mənsəb aldıqcan ucaldım, bilmədim sən bilmisən.
Sən qızıl qızlıq itirməkdən saraldın
gün kimi,
Mən qızıl yığdım saraldım bilmədim sən bilmisən.
Sən barışdıqcan səni məhv eyləyən
taleh ilə,
Mən qarışdıqcan çoxaldım bilmədim sən bilmisən.
Ta ki, qıldım dərkini Pünhan, olub
keçmişlərin,
Bir günə yüz il qocaldım, bilmədim sən bilmisən.
18 iyun, 2000
EVDƏ OĞLAN QALMIŞIQ
Biz fəna mülkün tutub təxtində sultan
qalmışıq,
Şükr bu nadanlıq ilə ismi insan qalmışıq.
Bizdən övlad gözləyir illərdir
ağbirçək ana,
Bizsə pulsuzluq üzündən evdə oğlan qalmışıq.
Kəndimizdən ta bizi düşmən didərgin
eyləyib,
Özgələr kəndində fürsətlər tapıb xan qalmışıq.
Çox adam gördüm özüyçün sağ ikən gor
tikdirib,
Bizsə iynəynən qazıb kor ömrə peşman qalmışıq.
Ta otuz min erməniynən qaynayıb dost
olmuşuq,
Bax həmən gündən elə dost ilə düşman qalmışıq.
Biz atılmış bir təqaüd əhliyik, yol
üstəyik,
Bir kəfən nəymiş ki, ondan ötrü yoldan qalmışıq.
Görməyincə haqqı, Pünhan, qıymasa
Allah bizə,
Haqq enən günçün demək, biz haqqa qurban qalmışıq.
2 yanvar, 2000
BU QƏLƏM QİYAM
ÜÇÜNDÜR
Bu qozun üzü gənəkdir - bu qoz üç
badam üçündür,
Bu bizə tanış ritmdir, bu ritm avam üçündür.
Əl atan qolunda icra, qol atan əlində
dərya,
Elə zənn edər ki, dünya iki-üç adam üçündür.
Gələcək axır bir insan, görəcək bizi
lüt-üryan,
Deyəcək ki, ay müsəlman, bu geyim hamam üçündür.
O zaman o lənətullah, bu zaman bu
lənətullah,
Biri zülmün ibtidası, o biri tamam üçündür.
Gecəni sabah olunca lal olub susan
zəbanım,
Səhəri açan Xudaya verilən salam üçündür.
Bu könül kitabın, ey dost, oxu gör
nələr var onda,
Oxu bir muğamın üstə bu kitab muğam üçündür.
Başuvı qaçırma, daşlar başuva yağa
fələkdən,
Tərəzi-mizan günündə o da bir nizam üçündür.
Gedirəm bu haqq yolunda, gedirəm zəfər
çalınca,
Bu qolum qələm olunca, bu qələm qiyam üçündür.
Hacı Pünhanın gözündən iki damla yaş
süzüldü,
Dedi ki, biri hüseynçün, o biri anam üçündür.
4 avqust, 2000
QARABAĞ BOY! BOY!
BOY!
Nə qədər mümkün olursa Vətəni soy,
soy, soy,
Qarabağ boy, boy, boy.
Qarabağ mooy, mooy.
Bilirəm ac canavarsan, yeginən doy,
doy, doy,
Qarabağ boy, boy, boy.
Qarabağ mooy, mooy.
Qarabağ "şapka"sın aldın, nə gəzirsən baş açıq?
Qarabağdan qara çıx.
Kişilikdən danışanda başına qoy, qoy, qoy,
Qarabağ boy, boy, boy.
Qarabağ mooy, mooy.
Qradın üstə çapırdım, mənə olmazdı
çatan,
Kötüyüm Atrapatan.
Dedi Xan kəndinə sürmə qradı hoy, hoy, hoy,
Qarabağ boy, boy, boy.
Qarabağ mooy, mooy.
Qaragöz qızlarımız qaldı əsir oldu
"ona"
O da göndərdi Cona.
Bu da burda oxuyur ki, qaragöz boy, boy, boy.
Qarabağ moy, moy, moy.
Qarabağ mooy, mooy.
Neçə yol erməni tapdım, yatıram
türmədə mən,
Məni heç yoxdu görən.
Mənə xain dedi, alçaq kanavoy voy, voy, voy,
Qarabağ boy, boy, boy.
Qarabağ mooy, mooy.
Batıb ordun görürəm, ordumuzun
əsgərisən,
Bir sümük, bir dərisən,
İrəli, marş irəli ağzını aç poy, poy, poy.
Qarabağ boy, boy, boy.
Qarabağ mooy, mooy.
Dubayı siğə edib Azərbaycan maralı,
Ata, qardaş yaralı.
Milli Məclis də yumub gözlərini oy, oy, oy.
Qarabağ boy, boy, boy.
Qarabağ mooy, mooy.
Baba toy tutdu qələmnən kimə, Pünhan,
bilirəm,
Onu pünhan güdürəm.
Tutacaqdır o da bir gün Babaya toy, toy, toy.
Qarabağ boy, boy, boy.
Qarabağ mooy, mooy.
Z sentyabr, 1998
HAC HAVASINDA
Millət boğulurkən vətənin ac
havasında,
Məmurlarımız yallı gedir tac havasında.
Avarə olan bircə o vaxt Rac Kapur idi,
İndi bütün ölkə dolanır Rac havasında.
Cansızları qansızlara tapşırma ki,
onlar,
Fəryad səsini anlamaz hərrac havasında.
Kartof ye, kraxmallan özünçün dedi,
qışda,
Yaz kəldi acından de Segah sac havasında.
Cib xərcləri üçün yığılan
bac-xəraclar,
Bir gün kül olub sovrulacaq bac havasında.
Yəqin ki, amerkan buduna öyrəşən ölkə,
Buddan yeyib oynar onun ixrac havasında.
Pünhan ki, gedib Kəbədə Zəm-Zəm suyu
içdi,
Söz gülşəni güllər açacaq Hac havasında.
SÖZDƏN QOPAR
QİYAMƏTİMİZ
Zaman gələr açılar sirr olan
cinayətimiz,
Açılsa qır qazanı olmaz heç kifayətimiz.
Yaxınlaşınca "o gün" qeyri-adilər
çoxalar,
Yetincə Sahib əl Zaman çaşar cəmaətimiz.
O vəqtidən ki, Badu-Kubəmiz, dönərlə
dolub,
O vəqtidən də möhürsüz olub ibadətimiz.
Gələndə Əzrayıl Xuda verən əmanət
üçün,
Deyin hökumət alıb, bangdədir əmanətimiz.
Çadır vilayəti bizdə çadır
şəhərciyidir,
Şəhərdə amma ki, hər villa bir vilayətimiz.
Səxavət ilə danışsaq da arü-qeyrətdən,
Xəyanət ilə düşüb tarixə hekayətimiz.
Təmami-şöhrət üçün bircə həccimiz
çatmır,
Təmam olar bu məqsəd ilə həcc ziyarətimiz.
Əli ayağı dəyən Zülfüqar dayarında,
Kələkdən olsa küləkdən uçar imarətimiz.
Söz ilə, Pünhan, olubsa bu cahan xəlq
əgər,
Qənaətimdi ki, sözdən qopar qiyamətimiz.
20 iyun, 2000
MÜQƏVVA YERİYİR
Yenə al - qırmızı ustullara rüsva
yeriyir,
Yenə imzalar içində neçə fitva yeriyir.
Yenə beş il özünə zövqü səfa xatirinə
Dilənib mənsəb üçün bir ovuc icma yeriyir.
Bizə qol yox, bu qol üstündəki əl
göydə gərək,
Göyə çatmırsa əli saxta bir imza yeriyir.
Özgənin xəttidi bu mən dedim - arsızca
dedi,
Dəyişib köhnə hərif tazə əlifba yeriyir.
Yerdəkin göydəki seçməzsə nə lazım bu
seçim,
Bəndənin seçdiyi bir canlı müqəvva yeriyir.
Bizdə yox kəlməsi çoxdandı ki, xofdan
yox olun,
Biri "hə", o birisi "ha", bu birisi də "da" yeriyir.
Bahalı sırğa taxıb eldə fəxarət eləmə,
O qulaq sırğalıdır ki, ora məna yeriyir.
O təmah ilə ki, sahilləri zəbt
eyləmisən,
Görcəksən ki, necə üstünə dərya yeriyir.
Veribən əl-ələ Sahiblə Zaman göydən
enir,
Yol açır cənnətə, ilk Adəmü Həvva yeriyir.
Pünhanın sözləri haqdan yol alıb haqqa
gedir,
Tutub o səmti rəvan ol hara misra yeriyir.
7 oktyabr, 2000
URUS NEMESDÜ
QƏRDEŞİM!
Bizim qurum "mobil" nidü, əsası səsdü,
qərdeşim,
Dinəndə "NO"du bilginən, susanda "ÜES"dü qərdeşim.
Kimi Vətən atır gedir, kimi bədən
satır gedir,
Əkər pula abır gedir, həyat əbəsdü, qərdeşim.
O gün salıb çobanlığa, presdə söymüsən
məni,
Cəmaətə əyan olub, pulun presdü qərdeşim.
Tökülməsəydi burda qan, alınmasaydı
orda can,
Mən eyləməzdim heç güman urus nemesdü, qərdeşim.
Əlin əlimdən ayrıdır, dilin dilimdən
ayrıdır,
Desəm odur ki, incimə kökün hayesdü, qərdeşim.
Ucaldı-qalxdı markası, əyildi-düşdü
maskası,
Alen Delon dalında bu, Lui-Finesdü, qərdeşim.
Xeyir güdüb girib şora, zaman gələr
düşər tora,
Vurar özün ora-bura, görər "ares"dü, qərdeşim.
Əlində vedrə durginən Conun önündə
müntəzir,
Amerkana maşın yumaq, fəxrdü-çesdü, qərdeşim.
Gələndə can, gedəndə can, alanda can,
verəndə can,
Kökündə "can" Azərbaycan "Pole Çudes"dü, qərdeşim.
Nə ağlına ümid elə, nə müəllimə, nə
daydaya,
Cibindəkin at ortaya, bu mestni testü, qərdeşim.
Nə çıxmısan çolaq-çolaq, səhər-səhər
yol üstünə,
Qazım vurub yıxar səni, bu mersedesdü, qərdeşim.
Zamana Sahibim gəlir, Zamana Şahidim
gəlir,
Yalana qalibim gəlir, film konesdü, qərdeşim.
"İlişdi" çərxi-dövrana, büzüşdü düşdü
yorğana,
Yarımca metrə Pünhana, kəfən də bəsdü, qərdeşim.
25 aprel, 2000
BAKI
Sentyabr gələni gündə tutur yası Bakı,
Bakı məktəblisinin yoxdur əlifbası Bakı.
Uzun ilpərdi bu xalq təhsilinin düz
yolu yox,
həmən o köhnə hamam içrə qalıb tası Bakı.
Necə keçsin bu kişi dərsini qız
xaylağına,
Razrezindön görünürsə onun ombası Bakı.
Dolların rəngi hopubsa deyirəm testə
əkər,
Belə tezliklə təmizlənməz onun pası Bakı.
Kasıbın oğlu baxır bublikə
həsrət-həsrət,
Məmurun oğlu basır bulkiyə kolbası Bakı.
Türk bir yana, meyl etmədəyik
ingilisə,
Bu son illərdə olub şərqin amerkası Bakı.
Bakının torpağı ehsandı, məqamdır, gəl
apar,
Sona çatdır ki, çalınsın onun halvası Bakı.
Özünə kim qazanıb gün, bizi salmış bu
günə,
Qənim olsun ona qoy Həzrəti - Abbas Bakı.
Zamanın Sahiba Kubəmdə zühur
eyləyəcək,
Bu zaman sirridi pünhandadı mənası Bakı.
10 sentyabr, 2000
YÜZLƏRLƏ CAVANIM
YOXDU
Nə qədər toxlar arasında doyanım
yoxdu,
Kasıbın doymağına zərrə kümanım yoxdu.
Seçilib mən də sənin tək yaşayardım
rahət,
Nə pulum var, nə də arxamda təkanım yoxdu.
Düzmüsən''market"i parket kimi bu
şəhrimə sən,
Bir fəqirəm, mənim heç çəkmə dükanımyoxdu.
Məni aç qoy, sora, su qiymətinə al
evimi,
Pulu bas, "jek" də desin, küpçi-filanım yoxdu.
Doymasan qəbr evimi al, özümü at
dənizə,
Yem olum naqqaya, onsuz da məkanım yoxdur.
Necə rahət yaşayırsan bu saraylarda,
əgər,
Tuş olan gülləyə yüzlərlə cavanım yoxdu.
Mən ötən dəfə də seçdim səni, gördüm
əcəba,
Nə qazım var, nə qazım üstə qazanım yoxdu.
Vətənindön qovulanlar arasında
deyirəm,
Heç bizimtək belə sakitcə yatanım yoxdu.
Görmüşəm, haqq ilə, Pünhan, yuxuda
təkbətəkəm,
Nə o yanım var, Əzizim, nə bu yanım uoxdu.
2 sentyabr, 2000
YOĞUNLAR ARASINDA
İllərlə ömür sürdük azğınlar arasında,
Doymaq sifəti yoxmuş quzğunlar arasında.
Bir vaxt vətən eşqiylə daim uçunan
könlüm,
İndi uçulub qalmış uçqunlar arasında.
Öz yazdığı qanunu öz xeyrinə pozmuş
kəs,
Axırda görər ismin pozğunlar arasında.
"Yoğunluğunuz" ta ki, ekranda əyan
oldu,
Nazik kimi görsəndiz yoğunlar arasında.
Çöllərdə çadırlar yox, çöllərdə
qəbirlərdir,
Onlar da itər bir gün çovğunlar arasında.
Bu, tazə seçilmişlər az sonra gəzər
billah,
Dünyaya, mala, mülkə vurğunlar arasında.
Ya rəbb, Hacı Pünhanın al yorğun olan
canın,
Yüngül elə yorğanın, yorğunlar arasında.
21 avqust, 2000
QƏLBİ DƏ MƏŞƏLDƏN
OLUR
Bizdə hər bir işin "ispisok"u əvvəldən
olur,
Sonra bu əvvəli bayraq kimi yüksəldən olur.
Kimə ki, xalq inanır üstünə bir xətt
çəkilir,
Kimə ki, şübhə edir bax, o - "o cədvəldən" olur.
Başuva işdi qəfildən düşə daş qəm
eləmə,
Başına daş düşənin başdaşı heykəldən olur.
Tutulandan sonra "şeş" xanəsi ta
"dü"yə kimi,
Kasıbın "dü-yek"i "dü"süz "yek"i də əldən olur.
Əl açıb pay umanın mülkünü gördükdə
ABŞ,
Baxır ikrahla üzü mat-məətəldən olur.
Bu elin cədvəli "vur, çıx, ya da böl"
nən tutulur,
Özünün cədvəli əmma ki, "üstəgəl"dən olur
Pünhanın sözləri həm yandırır, həm
şölə saçır,
Sözü şölə saçanın qəlbi də məşəldən olur
3 sentyabr, 2000.
YARI AĞLAR, YARI YOX
Oğlumuz şortik geyibdir - yarı şalvar,
yarı yox,
Qız da bir paltardadır ki, yarı paltar, yarı yox.
Haqqı təbliğ eyləyən yüzlərlə dindar
görmüşəm,
Haqqa səs vermək gələndə yarı dindar, yarı yox.
Aldadan cahillərin icması quyruq
bağlayıb,
Aldanan qafillərinsə yarı bimar, yarı yox.
Gün gələr göydən enər haqqın Zaman
Səlnaməsi,
Eyləyər haqqın kitabın yarı inkar, yarı yox.
Bizdə hər bir şey yarımçıq olduğundan,
ey qələm,
Yaz, yarımçıqlar içində yarı aşkar, yarı yox.
Gəlsə bir gün Əzrayıl bizdən əgər can
almağa,
hansı üznən can verək ki, yarı can var yarı yox.
Hər özün düzgün sayan kəs haqq sözün
etməz qəbul,
Ol səbəbdən Pünhan ölsə, yarı ağlar, yarı yox.
18 avqust, 2000
QOCALMAZ HEÇ BİRİ
Olmasa hal əhli ilə bil ki, qalmaz heç
biri,
Qalmağından fayda olmaz, çünki olmaz heç biri.
Göz yaşı axdıqca insan damla-damla pak
olar,
Rəhmi-Rəhmandan dolar göz, yoxsa dolmaz heç biri.
Qarə torpaq üstə cansız danələrdən
ibrət al,
Haqqa can atmazsa, torpaqdan ucalmaz heç biri.
Sübh çıxanlar ruzi üçün ruzi tapmaz
gün üçün,
Gün doğan sübhün namazın çünki qılmaz heç biri.
Bilsələr rüşvət alanlarçün, tiyan
hazırlanır,
Qır yeyib şükr söyləyərlər rüşvət almaz heç biri.
Sirli bir dünya enir göylərdən
Azərbaycana,
Bu, o dünyadır ki, əhlindən qocalmaz heç biri.
Məddahın söz bağçasından hər nə yığsan
tez solar,
Pünhanın məna bağından dər ki, solmaz heç biri.
14 yanvar, 2000
AĞLAMA
Ağlama, sən ağlasan Pünhan da ağlar,
ağlama,
Bir zaman görsən əgər köksümdə dağlar, ağlama.
Sanma qəm qəddim əyər, qəmdən ola
qəddim əyər,
Haqq olan dünya qəmin çiynində saxlar ağlama.
Qəlbinə həkk söylədin hər kəlməmi
nəqqaş kimi,
Od tutub indən belə yansa varağlar ağlama.
Qovdular bağbanı bağdan, düşdü bağ yad
əllərə,
Gəlməsə bağban, gül açmaz təşnə bağlar ağlama.
Haqqı hifz etməkçün Allah tutdu üstün
hicrəti,
Harda olsan bil səni qəlbim sorağlar ağlama.
Haqq nahaqdan ayrılan gün ruh da
göylərdən qopar,
Yerdə öz cismin tapar haqdır o çağlar ağlama.
Bir zaman haqq yerdə imiş sonra
qalxmış göylərə,
Bir də ensə aşiqiynən əhd bağlar ağlama.
Çox fəqirin qəm çırağı Pünhanın
qəlbindədir,
Ağlasan qorxum odur sönsün çırağlar ağlama.
25 oktyabr, 2000
MİLLİ ƏTLƏRİK
Biz qovulduqca qaçıb mərddən dönən
namərdlərik,
Az.Tv-də dərdsizik əslində əhli-dərdlərik.
Keçmərik düşmən qoyan sərhəddi bir
addım belə,
Amma sərhədlər içində xeyli bisərhədlərik.
Biz xüsusi işlərin hazır olan
qurbanıyıq,
Biz ümumi dərdi çəkməkçün xüsusi fərdlərik.
Əhmədi-biqəmlərik ki, hər şeyə
biganəyik,
Biz həqiqətlər yerə çırpan hacı əhmədlərik.
Biz həkimlərçün, müəllimlər üçün
"şirvan"larıq,
Leyk şofer tayfasıyçün bir maşın "məmməd"lərik.
Biz əsir qızlarımız varkən
yeyib-içməkdəyik,
Ölməli insan ikən zənn eylərik xoşbəxtlərik.
Sən bizə millət deyib, Pünhan, bizi
xar eyləmə,
Milli aslanlarmız üçün, yağlı milli ətlərik.
15 fevral, 2000
ÇAR HƏMƏN ÇARDIR
Mən bilirəm çəkdiyin çar həmən çardır,
Yorma özün boş yerə kar həmən kardır.
Onda da sancıb məni, indi də sancır
məni,
Qarə ya da ağ ola mar həmən mardır.
Gün kimi aşkar olan qeyrətimiz,
Sabira,
Qüvvədədir indi də ar həmən ardır.
Başladıq Şahnaz ilə, sən demə
heyratıdır,
Döndü Rəhab Cəngiyə tar həmən tardır.
İyirmi yanvar qarı indi də başımdadır,
Nisbəti yaşımdadır qar həmən qardır.
Naqqı deyil kilkidir, kilki onun
ilkidir,
Yetmiş il əvvəlkidir, çar həmən çardır.
Bizdə yalan kolları rəngli çiçəklər
açır,
Gör neçə ildir, Baba, bar həmən bardır.
4 iyul, 1997
